دوستان عزیز وبهتر از جانم سلام

بعد از مدتی دوری میخوام با همه تون حرف بزنم

همه ی دوستان مهربانی که یقین دارم قلبم برای اونا وبخاطر

اونا در حال جنبش و تپیدن است. مدتی بود که دیگر دل و دماغی برای هیچ

کار وفعالیتی نداشتم.نمی دونم چرا.اماخیلی چیزا ست که دائما انسان رو

تو زندگی میرنجونه.  مثلا یه چیزایی رو می بینی و می شنوی که ای کاش

نمیدیدی و نمیشنیدی همون چیزاست که باعث میشه انسان از همه چی

دلسرد بشه.  تا  حالت خوبه و  سرحالی و برو بیایی داری همه  دور و برت

هستند.به مهمونی دعوتت می کنن. برای  گشت و گذار و  تفریح  میخوان

که باهاشون  باشی. تو  مجا لسشون تو  شب نشینی ها  و شادمانیها .

خلاصه در همه حال میخوان تو  کنارشون باشی. تو هم با خوب و بدشون

کنار میای. بدبختانه روزی که دچار مشکلاتی میشی. مسائل و گرفتاریها

بهت هجوم میارن.امادلت قرص ومحکم میمونه.میدونی چرا.چون اون موقع

مطمئنی که دوستانت کنارت میمونن  و بهت کمک میکنن. مشغول حل

کردن  مشکلاتت هستی که  کم کم متوجه میشی دیگه کمتر  دوستان

 به سراغت  میان. دیگه تو شب نشینیها  مهمانی ها  گشت و  گذارها

اسمی از تو نیست. تلفنت دیگه زنگ نمی خوره.  دیگه اس ام اس برات

نمیات.تو خیابون که متوجه دوستات میشی یه جوری ازکنارت ردمیشن 

 انگار ندیدنت بهشون که زنگ میزنی یا یه جوری یه جایی میبینی شون

گله هارو اونا شروع میکنن که چرا پیدات نیست. دیگه با ما نمی پری و

از این حرفا. آدم میمونه با این  رفتاراشون چه بگه.خلاصه کم کم همین

ارتباط ها هم ازبین میره تا جایی که وقتی از روبرو هم کنارت رد میشن

باهات  سلام  نمیکنن. دیگه تو  براشون کاملا بیگانه  میشی .  دیگه تو

 براشون ارزشی نداری.

اما دراون موقع نباید فراموش کنی که یکی هست که هیچ وقت تو رو

فراموش نمیکنه چه خوب باشی چه بد.گرفتارباشی یانه.پولدار باشی

 یا فقیر.در هر وضعیتی باشی یکی هست که هوات رو داره.او کسی

 نیست جز خدای بزرگ و مهربان .پس نگران نباش وبا توکل براو مسائل

ومشکلاتت رو حل کن.تا همیشه در زندگی موفق باشی.